به تو كه مي رسم

زمين تمام ميشود

زمان زبانه مي كشد

و شب طلوع مي كند

و دست باد مرا به سمت ناز برگ

چه شاعرانه مي برد

در آن شروع

من غروب مي كنم.

كوچه ها

 بوي خلوت تو را پخش مي كنند

جوي ها

سوي تو  در تراوشند

من كدام سو  پا به پاي باد مي دوم

كاش تمام خاك خسته تنم از وجود تو

غبار مي شدند.

كاش...

 

و اگر در جاده چشمانم

 

پنجره فصل جدیدی باز نمود

 

تو بدان

 

گریه من

 

پشت دل تنگی

 

بالش خاطره هاست.

ميگن بدجور گير و داره تهرون تموم لات و لوتا رو گرفتن به جرم ارتباط غير شرعى ميگن مجنون و ليلا رو گرفتن تموم شاعرا رو جمع كردن رهى، خيام، نيما رو گرفتن سپس جامى، نظامى، شيخ سعدى‏ منوچهرى و صهبا رو گرفتن چو وامق ديد مأموران ارشاد فلنگو بسته عذرا رو گرفتن از اون جايى كه پارتى داشت يوسف‏ فقط دوست زليخا رو گرفتن قِسِر در رفته‏ان شيرين و خسرو اونام فرهاد تنها رو گرفتن پس از اون، حافظ مست عرق خور خمار بى سر و پا رو گرفتن شنيدم ايرج ِ ميرزا گير افتاد رييس بچه بازا رو گرفتن ميگن لو رفته باباطاهر لخت بدون لنگ بابا رو گرفتن و بعدش شاهد و ساقى و مطرب ميگفتن هر سه چار تا رو گرفتن به تعقيب و گريز ترك شيراز سمرقند و بخارا رو گرفتن به جرم عشقبازى روز روشن قنارى، فنج، مينا رو گرفتن توى جردن به جرم بدحجابى همين ديروز حوا رو گرفتن تو خونه تيمى ِ يه تيم فوتبال على دايى، نكيسا رو گرفتن برا مالوندن ملى گراها تموم ملى پوشا رو گرفتن حوالى ولنجك تو يه پارتى چهل تا مست رسوا رو گرفتن هنرپيشه فراوون بوده اون جا فقط جمشيد آريا رو گرفتن ببخشيد، غير از اون يكى ديگه‏ام بود كى بود؟ هان ! فاطمه معتمد آريا رو گرفتن چرا اين مصرعش بالا بلنده ؟ شايد چون دست بالا رو گرفتن از اون وقتى كه دانا شد توانا تواناهاى دانا رو گرفتن ميون صفحه‏ى شطرنج، ديشب وزير مشكى و شا رو گرفتن نه تنها رستم و سهراب و بيژن آناهيتا، آنيتا رو گرفتن به خاك و خون كشيد اسكندر اين ملك ولش كردند و دارا رو گرفتن به جرم اجتماع بى‏مجوز سه مرغابى رو تو دريا گرفتن شد آقا شاكى از طوبى عيالش ولى بر عكس، آقا رو گرفتن ميگن طوبى به قاضى رشوه داده از اين رو سوى طوبي رو گرفتن درون دادگاه بلخ دزدو رها كردند و بنا رو گرفتن شكايت كردن از عيسا پزشكا به جا عيسا، يهودا رو گرفتن ميگن ليلاج اوستاى قماره به جا اوستا، اَو ِستا رو گرفتن فريدون مشيرى شعر مى‏گفت فريدون هويدا رو گرفتن به جرم حمل نيم مثقال شيشه تموم شيشه بُرها رو گرفتن‏ يكى قليون كشيده توى دربند تموم اهل اون جا رو گرفتن‏ براى زهره چشم از بچه‏هامون زدن دارا و سارا رو گرفتن‏ گزارش داده چوپان دروغگو كه دهقان فداكارو گرفتن‏ براى قافيه ما رو ببخشيد كه حال شاعر ما رو گرفتن‏ براى خوندن اشعار هالو يكى مى‏گفت: ملا رو گرفتن

زندگی

خسته از

خستگی ادمها

همه گلها را

زیر بال مرگ

توی صف جا می داد.

 

در این جاده 

تمام ما

قدم قدم

تمام می شویم

آی تمام مسافران خسته زمین

رفتگان

از محل رویش باد

برای ما خبر می آورند.

 

واي

از ميان فصلها

فصل آجري كه مي شود

حواس برگ  

زير پاي عابران

تكه تكه مي شود.

 

خدا را چه ديدي

شايد ما

رد پاي

ماه را

روي شانه هاي خسته زمين

ذره ذره

خاك كنيم

 

 

--------------------

چیه

چه خبره

  اهان تازه فهمیدم

روی زمین خوابیده ام 

و من خسته از بیداری  صبح بی رویا

سر به زیر بالش تنهاییم  می گذارم

و زار می گریم.